Een weg
volledig afsluiten voor gemotoriseerd verkeer is in de praktijk nogal moeilijk.
Er wonen immers ook mensen die hun huis per auto of motor moeten kunnen
bereiken. Daarom moet er op zijn minst een uitzondering worden gemaakt voor
bewoners. Dit betekent echter dat bijvoorbeeld de vuilophaaldienst er niet meer
mag komen en dat is toch ook lastig. Ook bezoek zal de laatste kilometers dan te
voet moeten afleggen. Om al deze praktische problemen te omzeilen wordt de
uitzondering vaak uitgebreid tot bestemmingsverkeer. Maar wat is nu precies
bestemmingsverkeer.
Het RVV 1990
(Reglement Verkeersregels en Verkeerstekens) geeft de volgende definitie:
"bestuurders wier reisdoel één of meer bepaalde percelen betreft die zijn
gelegen aan of in de directe nabijheid van een weg met een door verkeerstekens
aangegeven geslotenverklaring voor bepaalde categorieën bestuurders en die
slechts via deze weg zijn te bereiken alsmede bestuurders van lijnbussen".
Dan wordt er ook nog een nadere definitie gegeven van het begrip percelen:
"Perceel kan een gebouw, een terrein of een stuk grond zijn".
Nu even in
gewoon Nederlands, bestemmingsverkeer is een ruim begrip. Oftewel, als je aan
oom of tante agent meldt dat je op weg bent om verderop paardebloemen te gaan
bekijken dan moet dit worden gezien als bestemmingsverkeer en dus toelaatbaar.
De bewuste paardebloemen zijn immers alleen via die weg te bereiken. Of
misschien wil je wel genieten van het fantastische uitzicht over het
rivierenlandschap, dit is na elke bocht weer anders dus er zijn vele
bestemmingen mogelijk langs de bewuste weg waar je naar toe kunt gaan. Voor
zover ik weet staat er trouwens ook nergens in de wet dat je op de plaats van
bestemming moet stoppen. En misschien heb je je wel bedacht en onderweg de
bestemming gewijzigd, lijkt mij toch ook niet verboden. Doe er je voordeel mee,
laat je geen oor aannaaien, ga lekker in discussie, accepteer in geen geval een
bekeuring.